|
Otobüste tanıdık bir yüz vardı. Bu birleşmişmilletler gözlemcisine benzeyen adam nerenin geyidir acaba, bilemedim. Alibaba'ya sordum. "Baskın Oran" dedi. Koruması sevimli görünüyordu. Sonra Sosyalist işçi grubu, grup olarak desteğe gelmişti. Bu grubun homofobiye karşı duruşu sol içinde dikkate değer demek isterim.
İlçede karakol polisinin toplumsal olaylarla karşılaşma seyrekliği iki türlü sonuçlanabilir; Ya Ankara'nın göbeğinde kimseye sormadan yaptığınız sıradan bir şeyi, mesela basın açıklamasını, yapmak için göbeğiniz çatlar. Her şeyi savcı beye bi sorarlar bi sorarlar. Savcı bey de "kısa kessinler" der. Ya da merkezde rüyanızda bile göremeyeceğiniz, hemen copların şakırdayacağı, biber gazından gözyaşlarının sel olup akacağı kesin olan bir şeyi yapmak için de fazla zorlanmayabilirsiniz. Neyi yanlış yaptıklarını bilmemenin endişesi işte.
Koridorda, önce Eryaman daha sonra Bağlar caddesinde travesti ve transeksüellere tebelleş olan faşist eskisi, jandarmanın arasında duruşmaya getiriliyor. Şu kadarcık boyu var. Üflesen uçacak, yampiri yürüyor. Bir şeyler homurdanıyor. S harfi tıslamalarından bir yerlere sokupsaplayıp durduğunu anlıyorsun. Hapishaneye dönünce "hakimin, jandarmanın önünde hepsine kalayladım" diye övünecek.
Mahkemeye girmedim. Koridorda otururken bir sivilin gözü boynumdaki İhd kartına takıldı. Yanıma oturdu. "İhd haa dedi". "Sen ne diyon bu işlere ?" dedim. "Ne işleri, bize önlem alın dediler geldik,mevzuyu bilmiyoruz"dedi. " böle böle olmus". " "çöküntü var yani". Bak bizimkilerin başına gelen iş "çöküntü"ymüş. Haraç. "Tamam da size niye geldiler bunlar"? "Onlar gelmedi, biz geldik, gözlemciyiz". Çöküntü, insanhakları ihlali sayılmıyormuş. Veya çöküntüye uğrayanlar insan değilmiş ki hakkı olsun.
Ben jandarmanın arasında giderken o faşistten bozma tısla yavrusunu çekecektim. Önce tutukluyu çıkarırlar herhalde derken Buse gözüktü kapıdan. "oktay şu şerefsizi çeksene jandarmanın arasında" diye koridordarda şakıyarak bu işten vazgeçmeme sebeb oldu.
Bu konuda takıntılıyım. Babamdan. Ben küçükken , tarlada bir işi tam kendi kendime yapmaya niyet edip yapmaya yöneldiğim bir anda babam, mesela " oğlum eşşeğin örgünü değiştir" derdi. Kendiliğinden yapıldığında özgüveni berkitir olacak bu edim birden bir emrin yerine getirilmesine dönüşüverir. Sikkeyi yerinden çekmez, örgü değiştirmiş gibi yapar değiştirmezdim. Zavallı eşşek akşama kadar kendi bokunun üstünde ac acına yatardı. Günahı boynuma. Baba ile oğul arasındaki iktidar kavgasının aslında ananın değil tarlanın üzerinde başladığı, ama freud köylü çocuğu olmadığından bu realiteyi görmesinin mümkün olmadığını söylesem Buse bana gülerdi tabii.
Ama memed gülemezdi. Zira mahkemeye kalabalık girmemizi engellemeye çalışan polislerin ağzından çıkan, emir telakki edilebilecek her cümlenin ardından itiraz edip o işi yapmama eğilimine giriverdi. Sonra, biraz önce Zehra'nın çıkardığı tantana dolayısıyla bozulan ortam aklına gelmiş olacak ki, hem itiraz edip hep dışarıya çıkma işini başarıyla gerçekleştirip dengeyi sağladı. "Biz zaten çıkıyoruz emir vermeyin bize". Adam höthöte o kadar alışmiş ki memed'in itirazından sonraki cümlenin başına rica ekleyip, ardındaki cümlede tekrar emir kipine kayı kayıverdi. Ya da her zaman ağız dolusu küfür edip canının istediği kadar dövdüğü travesti topluluğuna karşı bu nezaketi bünyesi kaldırmadı. Meslek hayatında travestilere vatandaş muamelesi yapmak gibi kara birgün yaşayacağını ölse tahmin edemezdi tabii.
Baskın hocaya gidip bir kısa görüş alsam mı diye düşünmedim sanmayın. Lakin zaten çok kamera uzatılan popüler kişilere, netlik ayarını bir türlü tutturamıyorum. Baskın hoca ve travestiler ırkçılıkla homofobinin nasıl kardeş olduğunun iki iyi temsilini oluşturuyorladı, aynı merkezden saldırıya uğramışlar olarak.
Dönüşümüz muhteşem oldu.
Ok/ay
|
